|
- obowiązujący stan prawny w Polsce w tej sprawie
jest zgodny z wymogami prawa wspólnotowego;
- podstawowy akt prawny w tej dziedzinie stanowi ustawa z 27 kwietnia
2001 r. o odpadach (Dz. U. nr 62 poz. 628 z późn. zm.) oraz akty
wykonawcze do niej;
- ustawa zawiera definicje legalne odpadu (art. 3 ust.1 - Odpady
oznaczają każdą substancję lub przedmiot należący do jednej z
kategorii, określonych w załączniku nr 1 do ustawy, których posiadacz
pozbywa się, zamierza pozbyć się lub do ich pozbycia się jest
obowiązany), recyklingu (art. 3 ust. 3 pkt. 14 i 15 - recykling
- rozumie się przez to taki odzysk, który polega na powtórnym
przetwarzaniu substancji lub materiałów zawartych w odpadach w
procesie produkcyjnym w celu uzyskania substancji lub materiału
o przeznaczeniu pierwotnym lub o innym przeznaczeniu, w tym też
recykling organiczny, z wyjątkiem odzysku energii,
recykling organiczny - rozumie się przez to obróbkę tlenową, w
tym kompostowanie, lub beztlenową odpadów, które ulegają rozkładowi
biologicznemu w kontrolowanych warunkach przy wykorzystaniu mikroorganizmów,
w wyniku której powstaje materia organiczna lub metan; składowanie
na składowisku odpadów nie jest traktowane jako recykling organiczny)
oraz wytwórcy odpadów (art. 3.ust.3. pkt. 22 - wytwórcy odpadów
- rozumie się przez to każdego, którego działalność lub bytowanie
powoduje powstawanie odpadów, oraz każdego, kto przeprowadza wstępne
przetwarzanie, mieszanie lub inne działania powodujące zmianę
charakteru lub składu tych odpadów; wytwórcą odpadów powstających
w wyniku świadczenia usług w zakresie budowy, rozbiórki, remontu
obiektów, czyszczenia zbiorników lub urządzeń oraz sprzątania,
konserwacji i napraw jest podmiot, który świadczy usługę, chyba
że umowa o świadczenie usługi stanowi inaczej) i posiadacza odpadów
(art. 3.ust. 3 pkt. 13 - rozumie się przez to każdego, kto faktycznie
włada odpadami (wytwórcę odpadów, inną osobę fizyczną, osobę prawną
lub jednostkę organizacyjną), z wyłączeniem prowadzącego działalność
w zakresie transportu odpadów; domniemywa się, że władający powierzchnią
ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości);
- kwestię podstawową stanowi tzw. triada zasad, która jest fundamentem
prawnym dla gospodarowania odpadami, a mianowicie art. 5 ust.2
jako drugą w kolejności w owej triadzie, wymienia konieczność
prowadzenia odzysku odpadów (recykling to jeden z rodzajów odzysku)
- (Art. 5. Kto podejmuje działania powodujące lub mogące
powodować powstawanie odpadów, powinien takie działania planować,
projektować i prowadzić, tak aby:
1) zabiegać powstawaniu odpadów lub ograniczać ilość odpadów i
ich negatywne oddziaływanie na środowisko przy wytwarzaniu produktów,
podczas i po zakończeniu ich użytkowania,
2) zapewniać zgodny z zasadami ochrony środowiska odzysk, jeżeli
nie udało się zapobiec powstawaniu odpadów,
3) zapewniać zgodne z zasadami ochrony środowiska unieszkodliwianie
odpadów, których powstaniu nie udało się zapobiec lub których
nie udało się poddać odzyskowi.);
- art. 6 kształtuje obowiązki wytwórcy odpadów - (Wytwórca
odpadów jest obowiązany do stosowania takich sposobów produkcji
lub form usług oraz surowców i materiałów, które zapobiegają powstawaniu
odpadów lub pozwalają utrzymać na możliwie najniższym poziomie
ich ilość, a także ograniczają negatywne oddziaływanie na środowisko
lub zagrożenie życia lub zdrowia ludzi.);
- art. 7 kształtuje obowiązki posiadacza odpadów (zgodnie z def.
jest nim również wytwórca odpadów) - (Art. 7. 1. Posiadacz
odpadów jest obowiązany do postępowania z odpadami w sposób zgodny
z zasadami gospodarowania odpadami, wymaganiami ochrony środowiska
oraz planami gospodarki odpadami.
2. Posiadacz odpadów jest obowiązany w pierwszej kolejności do
poddania ich odzyskowi, a jeżeli z przyczyn technologicznych jest
on niemożliwy lub nie jest uzasadniony z przyczyn ekologicznych
lub ekonomicznych, to odpady te należy unieszkodliwiać w sposób
zgodny z wymaganiami ochrony środowiska oraz planami gospodarki
odpadami.
3. Odpady, których nie udało się poddać odzyskowi, powinny być
tak unieszkodliwiane, aby składowane były wyłącznie te odpady,
których unieszkodliwienie w inny sposób było niemożliwe z przyczyn
technologicznych lub nieuzasadnione z przyczyn ekologicznych lub
ekonomicznych.);
- art. 34 (Art. 34. 1. Wójt, burmistrz lub prezydent
miasta, w drodze decyzji, nakazuje posiadaczowi odpadów usunięcie
odpadów z miejsc nieprzeznaczonych do ich składowania lub magazynowania,
wskazując sposób wykonania tej decyzji.
2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, wydawana jest z urzędu.)
zawiera nakaz usunięcia odpadów z miejsc nieprzeznaczonych do
ich składowania, co oznacza że oczywiście nie można składować
odpadów w miejscach dowolnych a składowanie odpadów jest odpłatne;
- art. 70 (Art. 70. Kto: 3) w miejscach na ten cel nieprzeznaczonych
magazynuje lub składuje odpady, podlega karze aresztu albo grzywny.)
przewiduje kary;
- jeżeli w wyniku działania człowieka dochodzi do powstania szkód
w środowisku w większym rozmiarze może prowadzić to do popełnienia
przestępstwa - rozdział XXII kodeksu karnego - przestępstwa przeciwko
środowisku;
- art. 7 ustawy Prawo ochrony środowiska statuuje zasadę ogólną
prawa, iż kto powoduje zanieczyszczenie środowiska, ponosi koszty
usunięcia skutków tego zanieczyszczenia;
- Unia Europejska podejmuje działania na rzecz ochrony środowiska
m. in. w postaci tzw. programów działań wspólnoty na rzecz środowiska,
obecny VI realizowany w latach 2001 - 2010, wśród priorytetów
środowiskowych wymienia realizację zasady zrównoważonego rozwoju
po przez racjonalną gospodarkę odpadami, w tym kładzie nacisk
na recykling. Program nie ma mocy wiążącej jednakże jest niezwykle
istotny, gdyż wyznacza kierunki zmian legislacyjnych w konkretnych
sferach. Stąd można wnosić iż kwestie związane z recyklingiem
odpadów w nieodległej przyszłości zostaną doprecyzowane i rozszerzone
o nowe regulacje. W obecnym stanie prawnym, wprost prawo, zarówno
krajowe jak i wspólnotowe, przewiduje obowiązek recyklingu niektórych
tylko rodzajów odpadów, np. zużytych samochodów;
- należy wspomnieć również o możliwości wydania przez ministra
właściwego do spraw budownictwa rozporządzenia w sprawie postępowania
z odpadami budowlanymi. Przewiduje taką możliwość art. 7 ust.
4 ustawy o odpadach (Ministrowie właściwi do spraw: gospodarki,
budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, gospodarki
morskiej, łączności, transportu, zdrowia, rolnictwa, wewnętrznych
oraz Minister Obrony Narodowej, każdy w zakresie swoich kompetencji,
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska mogą
określić, w drodze rozporządzeń, szczegółowy sposób postępowania
z niektórymi rodzajami odpadów, kierując się potrzebą zapewnienia
prawidłowego postępowania z odpadami.).
|